Przedszkole Samorządowe Nr 6
im. Wandy Chotomskiej
32-400 Myślenice
ul. Ogrodowa 7
ul. Ogrodowa 7
tel. /012/ 272-05-16
Strona główna
O nasOrganizacjaPrzedszkola
Programy Nasza ofertaOddziałyAktualnościPublikacje 30
LAT MINĘŁO... – WYSTĘP ARTYSTYCZNY DZIECI
scenariusz
scenariusz
tekst Maria
Skobejko
Przemówienia Pani dyrektor i zaproszonych gości.
Taniec „Polonez” w wykonaniu dzieci oddz. V
Powitanie
- wiersz recytują Jacek, Agatka i kilkoro dzieci
Kłaniają się Państwu nisko:
Jacek i Agatka
z Samorządowego Przedszkola Nr 6
imienia Wandy Chotomskiej w Myślenicach.
Bardzo serdecznie witamy
zebranych czcigodnych gości,
którzy zechcieli wziąć udział
w naszej uroczystości.
Święto mamy wyjątkowe,
bo zapewne wszyscy wiecie,
że przedszkole dziś obchodzi
swe trzydziestolecie.
Już trzydzieści lat w tych murach
dzieci radośnie wzrastają.
tutaj czują się jak w domu,
najczulszą opiekę mają.
W nich się uczą dnia każdego
od najmłodszych, ufnych lat
jak z uśmiechem i odwagą
kroczyć mądrze dalej w świat.
Te maluchy co przed laty
do przedszkola tu chodziły
dawno swoje dzieci mają
szkoły różne pokończyły.
Choć po latach już trzydziestu,
dawnych wielu rzeczy nie ma
pasja nauki, gwar zabawy,
radość dzieci się nie zmienia.
Wszystkim z serca dziękujemy,
którzy tutaj pracowali,
którzy przyjaciółmi będąc,
serce swe dzieciom oddali.
Dziś z uznaniem świętujemy
już trzydzieste Urodziny,
i Przedszkolu z głębi serca
sto lat wszyscy dziś życzymy.
(Na scenie pozostają Jacek i Agatka)
JBILEUSZOWE WSPOMNIENIA
„Pierwsi absolwenci” wchodzą ze śpiewem:
Trzydzieści lat minęło
jak jeden dzień...
Jacek: O, widzę, że docierają jeszcze jacyś spóźnieni goście.
Absolwenci: Dzień dobry.
Jacek i Agatka: Dzień dobry.
Absolwent 1: Byliśmy pierwszymi przedszkolakami w tym przedszkolu.
Absolwent 2: Łza nam się kręci i pęcznieje w oku,
kiedy wspominamy
te chwile szczęśliwego dzieciństwa...
Jacek: Zechcecie nam opowiedzieć jak wtedy było?
Absolwent 1: Z przyjemnością.
Wszyscy cieszyliśmy się z wejścia do nowego budynku,
do dużych, nowych sal.
Absolwent 2: Pamiętam dzień otwarcia i rozpoczęcia
pierwszego, nowego roku szkolnego.
Było to w listopadzie 1975 roku.
Zgromadziliśmy się na uroczystej akademii.
Przybyli do nas ważni goście z Urzędu Miasta.
Absolwent 1: Przeżywaliśmy to święto my,
ale na pewno też bardzo nasi rodzice.
Były wiersze i piosenki.
Tańczyliśmy wtedy proste tańce, ...
Agatka: Kto wie, może takie, jakie zaprezentują teraz
najmłodsi nasi przedszkolacy – Krasnoludki.
Jacek: Krasnoludki z oddziału I przypomną nam zabawy:
Mało nas
Kółko graniaste
Tańczą dzieci z oddziału I.
Agatka: A co się działo później?
Absolwent 3: Nie myślcie, że było tyle zabawek co teraz,
że było wszystko tak pięknie poukładane.
Sami przygotowywaliśmy sale.
Absolwent 4: Ściany były jeszcze puste,
pomagaliśmy paniom w przypinaniu obrazków, dekoracji;
układaliśmy zabawki.
Absolwent 3: Pomagali też nasi rodzice.
Tata mojego kolegi, na przykład, mył lampy.
Absolwent 4: Pamiętam drewniane klocki, lalki w wózeczkach...
Absolwent 3: A ja, jak uczyliśmy się zabaw:
Stoi różyczka
Stary niedźwiedź
Jacek: Dzisiaj zatańczą je dla Państwa Misie z oddziału II.
Tańczą dzieci z oddziału II.
Absolwent 5: Później rozpoczęły się zwyczajne dni zabaw i zajęć.
Cieszyliśmy się z każdej nowej rzeczy,
którą Pani Dyrektor zakupiła.
Absolwent 6: Zaraz, a kto był pierwszą Panią Dyrektor?
Absolwent 5: Pani Maria Firek.
Absolwent 6: Pracowały też wtedy pani Marysia, pani Danusia
a niedługo potem jeszcze pani Grażynka.
Agatka: One do dzisiaj jeszcze z nami pracują!
Absolwent 5: Tak? Chcemy dla nich zadedykować nasze ulubione zabawy:
Mam chusteczkę haftowaną
Moja Julijanko
Nie chcę cię
Jacek: Niechże przyfruną tu Biedroneczki i zatańczą dla Pań!
Tańczą dzieci z oddziału III.
Absolwent 7: Ja najmilej wspominam uroczystości.
Absolwent 8: To było wielkie przeżycie, kiedy przychodzili rodzice,
a my występowaliśmy z radością,
choć też często bardzo onieśmieleni.
Absolwent 7: Pierwsze uroczystości były jeszcze skromne,
nie takie jak obecne występy przedszkolaków.
Absolwent 8: Składały się z tańców krakowiak, polonez,
a także z zabaw, które na co dzień nam towarzyszyły.
Na przykład: Stary Abraham.
Absolwent 7: Albo: Dwóm tańczć się zachciało.
Absolwent 8: Albo też: Ojciec Wirgiliusz.
Absolwent 7: Czy też: Siała baba mak
Agatka: Te zabawy zaprezentują nam teraz Tygryski z oddziału IV.
Tańczą dzieci z oddziału IV.
Absolwent 9: Mnie najbardziej utkwiło w pamięci spotkanie
ze świętym Mikołajem
– z przejęciem odbieraliśmy od niego upominki.
Absolwent 10: Ja nie zapomnę balu karnawałowego.
Absolwent 9: Pamiętasz? – przyszłaś wtedy w stroju motyla –
Wszystkim się twój strój najbardziej podobał.
Absolwent 10: A ty zaprosiłeś mnie do tańca.
Absolwent 9: Tańczyliśmy też razem Ta Dorotka
Jawor, jawor
i Karuzelę.
Agatka: Dzisiaj te tańce zatańczą Motyle z oddziału V.
Tańczą dzieci z oddziału V.
Absolwent 9: I cóż powiedzieć? Czas tak szybko biegnie...
Absolwent 10: Pięknie jest teraz w tym przedszkolu, i ciepło, i życzliwie
– tak jak dawniej...
Jacek: Na pewno też wiele się zmieniło…
Uczą nas nie tylko Panie, ale mamy też rytmikę, tańce,
język angielski, naukę pływania,
gimnastykę korekcyjną i artystyczną.
Absolwent 9: Proszę, proszę...
Agatka: Ale jedną z najważniejszych rzeczy jest, gdy odkrywamy,
że najlepiej razem cieszyć się książką, piosenką, obrazem.
Tego uczy nas Wanda Chotomska
w hymnie naszego przedszkola.
Jacek: Zaśpiewają go teraz wszystkie przedszkolaki.
Hymn przedszkola: Najlepiej razem!
śpiewany przez dzieci maszerujące przez scenę w oddziałach z emblematami swoich grup.
Kiedy jesteś sam jak palec, sam jak palec
świat wygląda dość ponuro i paskudnie,
bo o smutki, bo o smutki dużo łatwiej,
a o radość, a o radość znacznie trudniej.
Ref. Najlepiej razem, najlepiej razem
cieszyć się książką, piosenką, obrazem
i z przyjacielem dzielić każdą swoją myśl
najlepiej razem, zawsze razem tak jak dziś!
Kiedy jesteś wśród przyjaciół to wiadomo –
w trudnych chwilach na drugiego możesz liczyć,
bo jak nawet skrzydła trochę ci oklapną,
to przyjaciel własnych skrzydeł w mig pożyczy.
Ref. Najlepiej razem...
Na koniec dzieci zatrzymują się tworząc półkole.
Dziecko: Placówka nasza od roku
pani Chotomskiej ma imię.
Twórczość tej wielkiej poetki
wzbogaca przedszkolne chwile.
A Poetka nasza
mówi takie słowa:
Wszystkie dzieci: „Dajmy dzieciom słońce,
dajmy dzieciom miłość,
dajmy dzieciom radość,
żeby łez nie byo...”.
Wniesienie na salę tortu „Urodzinowego” ze świeczkami „30”, zdmuchnięcie świeczek przez dzieci wraz z Panią dyrektor. Poczęstowanie dzieci tortem.